O xefe da Unidade de Condutas Adictivas do Hospital Casa de Saúde de Valencia recomendou limitar o uso excesivo e descontrolado de internet e dos teléfonos móbiles posto que, segundo alertou, pode provocar adicción.
Explicou que para previr esta actuación, é recomendable organizar e programar racionalmente as actividades realizadas na rede e co teléfono móbil; limitar o tempo de dedicación a estas prácticas e, ademais, administrar rigorosamente o tempo libre, dedicando un horario a outro tipo de actividades.
Así mesmo, o facultativo puntualizou que algúns dos síntomas desta patoloxía son a necesidade de incrementar o tempo dedicado á satisfacción de navegar en internet ou usar o teléfono móbil, ou a abstinencia a interromper a conduta adictiva: ansiedade, pensamentos obsesivos sobre a conduta, axitación, movementos involuntarios que imitan o marcado de teléfono ou o xogueteo co rato.
Xunto a estes síntomas, o Dr. Olcina citou o gran gasto de tempo en actividades relacionadas coa conduta adictiva; esquecer e deixar ao carón actividades sociais a causa do uso da rede ou o móbil e, para rematar, continuar a práctica da conduta adictiva desatendendo a resolución de problemas xa identificados como orixinados por ela: diminución do soño, dificultades sexuais, neglixencia laboral, chegar tarde ás citas ou o abandono doutros sentimentos.
Sinalou que os pais deben ter especial coidado con vixiar e controlar esta práctica aos seus fillos, sobre todo se son pequenos, para establecer normas e límites que dean seguridade ao neno, sempre que sexan xustas, sinxelas, simples, aplicadas de forma coherente e ter claras as consecuencias do seu incumprimento.
Alertoulles de que os nenos, na actualidade, adoitan aburrirse ou mostrar falta de ilusión ante varios feitos, pero isto, dixo, non ten que facernos baixar a garda e ser máis permisivos.
EXCESO DE TV E XOGOS ELECTRONICOS
En canto a eses feitos, o especialista do Hospital Casa de Saúde fixo referencia ao exceso da televisión e os xogos electrónicos, aparellos que van anulando a súa capacidade interna de admirarse e de entreterse; ademais de que teñen todas as súas necesidades cubertas.
Así mesmo, recalcou que todo o que piden os nenos se lles dá e con insistencia ou temperamente conseguen o que ven na TV, teñen os seus amigos ou desexan. Desta forma -agregou- aprenden a obter rapidamente a recompensa, non obtendo felicidade, pois só se consegue esta coa ilusión. Ao verse esta satisfeita, éntrase nunha espiral da que non saben saír: cada vez piden cousas máis raras, máis complicadas e máis perigosas.
Para rematar, subliñou outro feito como a dinámica de consumismo, que senta as bases de moitas das condutas perigosas, adictivas e violentas que vemos hoxe na preadolescencia e na adolescencia: a falta de motivación fai que busquen novidades e emocións fortes naquilo que lles resulta, en principio, menos accesible, dixo.

